Sultan II. Abdülhamit Han ve Yahudiler

1895�te Osmanlı demiryollarından büyük bir servet elde etmiş olan Baron Hirş adlı Yahudi ölürken, Yahudilere bir yurt kurulması için iki yüz milyon frank bırakmıştı. O devirde Doğu Avrupa�da, bilhassa Rusya�da Yahudilere çok zulüm ediliyordu. Baron Hirş, bunları kurtarmak ve toplu bir halde yaşatmak için tasavvur ettiği yurdun yerini de Arjantin de tayin etmişti.(1)

Baron, o zaman dünyanın her yerinden göçen ve bir çok yerleri boş olan ülkede para ile toprak satın alınmasını ve göçmen Yahudilere verilmesini istemişti. Fakat bu vasiyeti yerine getirmek için kurulan bir cemiyet, bu yurt edinme meselesine başka bir yön verdi. Theodor Herzl adındaki Yahudi işe karışınca Arjantin�den vazgeçildi ve dünyadaki bütün Yahudileri Filistin�de kurulacak bir yurda taşımak fikri ortaya atıldı.(2)

Yahudilerin Abdülhamit�e müracaatları, bu karardan doğmuş ve değişik tarihler çeşitli kimseler aracılığıyla yapılan, hatta, milyonlarca altın rüşvet teklifine kadar varan müracaatların hepsi. Sultan İkinci Abdülhamit tarafından reddedilmişti.(3)

Siyonistlerin önderi, sonunda koskoca imparatorluğun yıkılmasına kadar gidecek olan mücadelesini başlangıcını hatıralarına şöyle anlatıyor:

�Akşam Newlinsky kötü haberler ve asık bir suratla Yıldız Sarayı�ndan döndü. Garsona �yas alâmeti olarak- yarım şişe şampanya getirmesini emrettikten sonra iki kelime ile bana vaziyeti anlattı: �Hiçbir şey yapamadım. Zat-ı Şahane bu konuda hiçbir şey işitmek istemiyor.

Sultan Abdülhamit dedi ki �Eğer Mr. Herzl senin, benim arkadaşım olduğun gibi arkadaşın ise, ona söyle, bu meselede ikinci bir adım atmasın. Ben bir karış dahi olsa toprak satmam. Zira, bu topraklar bana değil, milletime aittir. Milletim bu İmparatorluğu kanlarını dökerek kurmuşlar ve yine kanlarıyla mahsuldar kılmışlardır. Benim Suriye ve Filistin alaylarımın etrafı birer birer Plevne�de şehit düşmüşler, bir tanesi dahi geri dönmemek üzere hepsi savaş meydanında kalmışlardır. Türk İmparatorluğu bana ait değildir. Türk milletinindir, ben onun hiçbir parçasını veremem. Bırakalım. Yahudiler milyarlarını saklasın. Benim İmparatorluğum parçalandığı zaman onlar Filistin�i hiç karşılıksız ele geçirebilirler. Fakat yalnız bizim cesaretimiz taksim edilebilir. Ben canlı bir beden üzerinde ameliyat yapılmasına müsaade edemem!�

Bundan sonra başka şeyler konuşmuşlar. Newlinsky, Abdülhamit Han�a, Jön-Türkler�i devlet hizmetine almasını tavsiye etmiş, Abdülhamit soğukkanlılıkla �Önce yeni bir Anayasa, ondan sonra� demiş.

Libya�da yayınlanan �El Hedyül İslâm� dergisinde Şeyh Ali isminde bir zat, bizzat şahit olduğu bir olayı şöyle anlatıyor:

�Ben Hilafenin başkenti İstanbul�da idim. Anlatacağım olaydan yarım saat kadar evvel İslâm Halifesi�nin Yıldız Sarayı�na gelmiştim. Yanımda Arap Camii İmamı Mahmud Efendi de vardı. Biz salonda beklerken üç Yahudi�nin huzura girmek istediğini söylediler. Başkatip Tahsin Paşa bunları oturduğumuz salona alarak isteklerini sordu. Yahudiler, Sultan Abdülhamit ile mutlaka yüzyüze ve yalnız olarak konuşmak istediklerini söylediler. Tahsin Paşa�nin isteğine boyun eğmek mecburiyetinde kaldılar ve tekliflerini şöyle anlattılar. Yahudiler, Osmanlı Devleti�nin borçlarını yardımcı olmak ve sınırlarda yapılacak tahkimat masraflarını karşılamak üzere derhal yirmi beş milyon altın borç(!) vermeye hazırdılar. Buna mukabil iki arzuları vardır: 1) Senenin herhangi bir gününde Yahudilerin Kudüs�e girip çıkmalarına 2) Ziyaret için gitmiş olan bu Yahudilerin Kudüs�te kaldıkları müddet içinde barınabilecekleri bir misafirhane inşasına müsaade olması.

Yahudi heyetinin bu isteklerini dinleyen Başkâtip Tahsin Paşa huzura girdi ve bir müddet sonra kıpkırmızı bir yüzle çıkarak Sultan Abdülhamit�in şu cevabını nakletti:

�Devletin borca girmesi utanılacak bir şey değildir. Diğer devletler de �mesela Fransa�da borca girmiştir. Bizim borçlarımız zamanında ve kimseye muhtaç olmadan ödenecektir. Kudüs�ü Müslümanlara teslim eden Hz. Ömer�dir. Onun emanetine ihanet ederek Al-i Osman-ı lekeleyemem. Bahusus Devlet-i Aliye, İslâm düşmanlarının paraları ile yapılacak tahkimatın arkasına sığınmaya asla tenezzül etmez.�

Şeyh Ali devamla diyor ki: �Sonradan öğrendiğimize göre, Sultan, o günden sonra ziyaret adı Kudüs�de gezen Yahudilerin bir an evvel oradan çıkarılmasına ve Kudüs�e Yahudiler�in girmemesi için azami gayret gösterilmesine dair Mutasarrıf Rauf Paşa�ya kesin emir vermiş.� (4)

�18 Mayıs 1901 tarihinde Arminius Vambery isimli bir Macar Yahudisi, Filistin�i satın almak için Sultan Abdülhamit�e muazzam bir meblağ teklif ettiği için derhal saraydan kovulmuştur.�(5)

Aynı kaynak, Yahudilerin bir başka başvurusunu şöyle anlatıyor:

�23 Temmuz 1902�de ünlü Theodor Herzl; Padişah Filistin�i Yahudilere vermesini istemiş, Sultan da; memaliki şahanenin her yerinde Yahudilerin ikamet etmekte olduklarını, eğer İsrailoğullarının yeryüzünde barınacak bir yerleri yoksa ve Türk�ün asaletine iltica ediyorsa Irak, Suriye ve hatta Anadolu�da bile oturabileceklerini, fakat Yahudilerin Filistin�e yerleşmelerinin söz konusu olamayacağını bildirmesi üzerine Theodor Herzl, Sultan Abdülhamid�e bu defa 1.600.000 İngiliz altını vermeyi teklif etmiş, bunun üzerine de derhal huzurdan kovulmuştur.�(6)

Sultan II. Abdülhamid�i o dönem iktidarı ellerinde tutan masonlar, kendisinden �Meşruiyet� vaadi alarak tahta geçirmişlerdi. Bu işte en etkin isimlerden biri Mithat Paşa�ydı ve Mithat Paşa da tanınmış bir mason�du.

Bir Fransız yazarın kitabında(7) Mithat Paşa�ya ait şu bilgiler vardır:

�Macaristanlı bir Haham�ın oğlu olan Mithat Paşa, Türk devletinde bazı yenilikler yapmaya başlamıştır. Avrupalıların prensiplerine dayanan okullar açtırmış ve o okullarda ihtilalci doktrinleri öğretmiştir.�

Yazar, bütün bunların Avrupa�da kendi sıra dışı olan Simon Deutch�un talimatı ile yapıldığını ve Abdülaziz Han�ın katlinin Mithat Paşa�nın gözleri önünde yapıldığını yazıyor.(8)

Abdülhamit, sözünde durmuştu. Yalnız, ne var ki; 19 Mart 1877�de açılan �Osmanlı Mebusan Meclisi� 8�i Arnavut, 14�ü Arap ve Dürzi olmak üzere 69�u Müslüman, 46�sı Hıristiyan ve Yahudi�den meydana gelmiştir ki, hiçbiri �Türk� milletinin temsil edecek vasıflara sahip değildi ve meclis bu yüzden kapatıldı.

Bu ibret tablosunu, tarihin ışığında, aşağıda sunuyoruz.(9)

1. Meşrutiyet�te Mebusan Meclisi�nin ilk ve ikinci devre şahsiyetleri:

ADANA I . Devre:
Kozanlı Çamurdanzâde Dersiam Mustafa Efendi, Musabalıoğlu Kâzım Bey, Bızdıkoğlu Kirkor Efendi.
ADANA II. Devre:
Kozanlı Çamurdanzâde Dersiam Mustafa Efendi, Adanalı Müderris Hacı Mustafa Efendi.

ANKARA I. Devre:
Süleyman Refik Efendi, Hacı Abdu Bey, Altıntop Mike (Mikael) Efendi.
ANKARA II. Devre:
Hacı Tevfik Efendi. Hacı Süleyman Efendi, Doniloğlu Milkon Efendi.
AYDIN I. Devre:
Yenişehirlizâde Hacı Ahmed Efendi, Evliyazâde Hacı Mehmet Efendi, Ragıp Bey, Zeytinoğlu Yanako Efendi.
AYDIN II. Devre:
Yenişehirlizâde Hacı Ahmed Efendi, Menekşelizade Hacı Emin Efendi, Ragıp Bey.

BAĞDAT I. Devre:
Şerifbeyzâde Abdurrahman Vasfi Bey, Abdürrezzak Efendi, Menahem Efendi.
BAĞDAT II. Devre:
Abdürrezzak Efendi, Menahem Efendi.

BOSNA VE HERSEK I. Devre:
Yenipazarlı Osman Paşazâde Murad Bey, Benalukalı Simzâde Fehim Bey, Tiravnikli Naimefendizâde Mehmet Bey, Lipoşka Kaymakamı Nevesenli İbrahi Bey, Ali Efendi, Saray Ortodokslarından Petrika Efendi, Saray Latin Cemaatinden Saatçi Paro Efendi, Tiravnik Latin Cemaatinden Maroşik Efendi, İsteafan Efendi, Mostarlı Sava Efendi.
BOSNA VE HERSEK II. Devre:
Mostar Müftüsü Mustafa Sıtkı Efendi, Fehim Efendi, Saray Belediye Reisi Lijosaklı Mehmet Muhyi Efendi, Nevesenli İbrahim Bey, Pero Efendi, Saray Musevilerinden Yaver Efendi, Maroşik Yozo Efendi Salamon Efendi.

CEZAYİR-İ BAHR-İ SEFİD I. Devre:
Çanakkale�den Şeyh Nuri Efendi, Rodos�tan Hacı Vasil Efendi. Zafiradaki Efendi, Nikolaki Efendi, Kıbrıslı Mehmet Bey.
CEZAYİR-İ BAHR-İ SEFİD II. Devre:
Şeyh Nuri Efendi, Hacı Vasilaki Efendi, Zafiraki Efendi, Vasil Gambi Efendi, Yorgalidi Efendi.

DERSAADET I. Devre:
Ahmet Vefik Paşa, Üsküdardan Ahmet Hilmi Efendi, Hasan Fehmi Efendi, Tütün Tüccarı Hacı Ahmet Efendi, Sebuh Maksudyan Efendi, Hüdaverdizâde Seragiyoti Efendi, Sarraf Avram Aciman Efendi.
DERSAADET II. Devre:
Yusuf Paşa, Sadık Paşa, Hasan Fehmi Efendi, Asım Molla Efendi, Ohannes Hüdaverdiyan Efendi, Şişmanoğlu Yuvan Efendi, Sakazâde Aliksan Efendi Galata�da Musevi şeker tüccarlarından Kemal Efendi.

DİYARBEKİR I Devre:
Müftü Sıbgatullah Efendinin oğlu Hoca Mehmed Mes�ud Efendi, Harputlu Hafızlı Mahmud Vecdi Efendi, Mardinli Osep Kazazyan Efendi.
DİYARBEKİR II. Devre:
Hacı Mesud Efendi, Osep Kazazyan Efendi.

EDİRNE I. Devre:
Şerif Bey, Rıfat efendi, Rasip Bey, Hasanağazâda Hüsnü Bey, Rupen Efendi, Bulgarlardan Kara Mihailoğlu Yorgaki Efendi Tekirdağ�ından Yorgiya Atinadoros Efendi. Çiridoğlu Panayotaki Efendi.
EDİRNE II. Devre:
Şerif Bey, Rıfat Efendi, Rasim Bey, Reşit Bey, Rupen Efendi, Edirneli Kostaki Peridi Efendi, Smakovlu Zahari, Filibe�den Gümüşgerdan Milahaki Efendi.

ERUZRUM I. Devre:
Dursunoğullarından Şeref Bey oğlu Ahmed Muhtar Efendi, Erzincan�dan Hacı Rauf Bey, Hamzase Hallaçyan Efendi, Taniyel Karacıyan Efendi.
ERUZURUM II. Devre:
������.

GİRİT I. Devre:
Halil Rahmi Efendi.
GİRİT II. Devre:
������.

HALEP I. Devre:
Maraşlı Müderris Sadi Efendi, Cabiri Müftüzâde Abdünnafi Efendi, Bakizâde Hüseyin Hüsnü Efendi, Kara Manok Efendi.
HALEP II. Devre:
Sadi Efendi, Nafi Nefendi, Karaca Manok Efendi.

HİCAZ I. Devre:
Seyyid Ahmet Efendi, Seyyid Abdullah Efendi.
HİCAZ II. Devre:
Mehmet Zehyi Efendi, Mekke-i Mükerreme�den Seyyid Osman Efendi.

HÜDAVERDİGÂR I. Devre:
Şeyh Bahaeddin Efendi, Rıza Efendi Palvidi Efendi, Sahak Yavrumyan Efendi.
HÜDAVERDİGAR II. Devre:
Şeyh Bahaeddin Efendi, Rıza Efendi, Pavlidi Efendi, Sahak Yavrumyan Efendi.

İŞKODRA I. Devre:
Toyzanzâde Sami Bey, Podgariçeli Yusuf Ziyaeddin Efendi, Angeli Efendi, Filip Efendi.
İŞKODRA II. Devre:
Selim Ağa Goriz, Podgariçeli Yusuf Ziyaeddin Efendi, Angeli Efendi, Filip Ağa Rosto.

KASTAMONU I. Devre:
Hacı Mustafa Bey, Salim Efendi.
KASTAMONU II. Devre:
Hacı Mustafa Bey, Salim Efendi.

KONYA I.Devre
Çelebi Hüseyin Efendi, Hacı Fasih Efendi Değirmencioğlu Simonaki Efendi.
KOSOVA VE SOFYA I. Devre:
Şehsuvar Bey, Nişli Süleyman Bey, Feyzi Efendi, Zahari Efendi, Peşo (Petko) Efendi.
KOSOVA II. Devre:
Piriştine Müftüsü Zeynelabiddin Efendi, Nişli Süleyman Bey, Nardalı Ömer (Şevki) Efendi, Ahmet Ağa, Apostol Ağa, Andon Ağa, Sotriraki Ağa, Mihodanoş Ağa.

MAMÜRET-ÜL AZİZ I. Devre:
������.
MAMÜRET-ÜL AZİZ II. Devre:
Müderris Hafız Mahmud Vecdi Efendi.

SELANİK VE MANASTIR I. Devre:
Mehmet Tahir Paşa, İbrahim Nâmık Bey, İsmail Rasih Bey, Hacı Süleyman Efendi, Serez�den Mihalaki Bey, Yorgi Efendi, Dimitri Efendi, İstefan Tadi Efendi, Manastırlı Avram Efendi.
SELANİK VE MANASTIR II. Devre:
Evranoszâdelerden Mehmet Şerif Paşa, Radovişteli Mustafa Bey, Selanikli Abdülkerim Efendi, İskeçeli Şeyh Mollazâde Mehmet Efendi, Milhalaki Efendi, Papazoğlu Vasilaki Efendi, İstefan Tadi Efendi, Manastırlı Avram Efendi.

SİVAS I. Devre:
Mehmet Ali Efendi, Hacı Ahmet Bey, Agop Şahinyan Efendi.
SİVAS II. Devre:
������.

SURİYE I. Devre:
Hüseyin Efendi, Kudüs�den Halidizâde Yusuf Ziya, (Maruni Katoliklerden) Niikola Nakkaş Efendi, Nikolaki Nevfel Bey.
SURİYE II. Devre:
Abddurahim Behram Efendi, Kudsizâde Mehmet Tevfik Efendi, Kudüs�den Halidizâde Yusuf Ziya Efendi, Nikola Nakkaş Efendi, Sadaret Tercümanı Halil Gaannem Efendi.

TRABLUSGARB I. Devre:
Müderris Mustafa Hamdâni Efendi, Süleyman Kapudan Efendi.
TRABLUSGARB II. Devre:
Mustafa Haradan Efendi, Hacı Ahmet Galip Bey,

TRABZON I. Devre:
Dizdarlardan Tahirzâde Hacı Emin Efendi, Eyüpzâdelerden Ali Efendi, Yorgaki Karvonidi Efendi.

VAN I. Devre:
������.
VAN II. Devre:
������.

YANYA I. Devre:
Yanyalı Ahmet Paşazâde Mustafa Bey, Lebhovali Ali Naki Bey, Veysel Bey, Yanyalı Nikolaki Çanaka Efendi, Argiri Kantarcı Efendi.
YANYA II. Devre:
Daviçon Efendi, Mihali Harito Efendi.

YEMEN I. Devre:
Şeyh Ali Efendi, Seyyid Mehmet Efendi.
YEMEN II. Devre:
������.


13 Şubat 1878�de Sultan I. Abdülhamit tarafından tatil edilen ilk mecliste Türk unsuru haricindeki Müslim ve gayrimüslim mebusların neler peşinde koştuklarını tahmin etmek zor değildir.

Araplar, Arabistan�ın, Ermeniler Ermemistan�ın, Yahudiler Filistin�in, Arnavutlar da Arnavutluk�un hayal içindedirler.

1876 Türk-Rus Harbi neticesinde Grandük Nikola�yı Ayastefanos karargâhında karşılayanlar, bunların temsilcileri veya gizliden gizliye içinde bulundukları İhtilalci cemiyetlerin temsilcileriydi. Bu temsilcilerin Grandük Nikola�dan istedikleri Rusya�nın himayesinde olmak şartıyla, bağımlı bir bağımsızlıktı.

Yahudilerin Filistin�e göç etmesini sağlamak için Abdülhamid�e pek çok kimse müracaatta bulunmuş, hatta bir ara Almanya İmparatoru İkinci Wilhem bu işe karışmıştır� Theodor Herzl ise gayesi uğruna sık sık İstanbul�a gelip gitmiş, muhtelif kimselerle tanışmış, bunlardan bazılarını bol rüşvetle elde etmiş, fakat bütün gayretine rağmen başarılı olamamıştır!..

Yahudiler sistemli çalışmalarını başarılı kılabilecek bir çok kuvvetlere sahip bulunuyorlardı. Para onlarda idi. Milletlerarası ticaret münasebetlerinin en önemli isimleri kontrolleri altında idi. Avrupa basını ellerinde idi. Dünya kamuoyunda diledikleri anda, diledikleri fırtınayı koparabiliyorlardı. Dünyada, doğan yeni sebepler yüzünden beliren yeni yeni ittifak kombinezonları ve anlaşmalarla devletlerarası münasebetlerin Avrupa dengesini kökünden sarsmak üzere olduğu bir devir başlıyordu. Sultan Abdülhmait�i yıllardan beri oynadığı dış politika alanında yaya bırakmak, bir çok bakımlardan artık mümkün sayılabilirdi.

Önce, dünya basınını harekete geçirdiler, sonra Osmanlı topluluğunda Abdülhamit aleyhine mevcut bütün şartları birleştirme yoluna girdiler. O ana kadar tamamıyla başı bozuk bir hareket eden Meşrutiyetçilik birdenbire disiplinli bir saldırı halini almaya başladı. Kozmopolit hava içinde yetişmiş olan Abdülhamit düşmanlarını hedefe doğru yan yana yürütmek güç olmadı. Bu kozmopolitleri bir kozmopolit kurul pekala birleştirebilirdi. Osmanlı İmparatorluğu�na en yakın mason karargâhı olan İtalyan Maşrık-ı azamı, bu birleştirme ve kaynaştırma görevini üstlenmişti. Buna sonradan Selanik Locası da katıldı.

Memleket içinde de saray düşmanları, Abdülhamit�e karşı birleştiler. Masonların yardımıyla kurulup, gelişmiş olan İttihat ve Terakki, Abdülhamit Han�ı devirmeyi başardığı gibi parçalanan ve yıkılan imparatorluk toprakları üzerinde kurulan, (10) bir sürü devletin yanında �Yahudi ideali� de gerçekleşti.

Nitekim, Yahudi Aleksandr Beim, yayınladığı bir eserde:

�İkinci Sultan Abdülhamit, gerçi Yahudilere Filistin�de ikamet müsaadesi vermemiş ise de biz, her türlü imkân ve çareye başvurarak onu tahtından indirdik ve Birinci Dünya Savaşı�nda Filistin cephesinde çarpışan Türk Ordusunun belkemiğini kırarak, bu Orduyu biz perişan ettik,� demek suretiyle bu hususu itiraf etmiştir.(11)

Sultan Abdülhamit�i tahttan indiren �Jön Türkler�in büyük çoğunluğunu Yahudi masonlar teşkil ediyordu.(12)

Masonların, Jön Türkler�e olan ilgisi, ihtilalden sonra bir Fransız gazetecinin Refik Bey adındaki bir Jön Türkle yaptığı röportaj ile daha iyi anlaşılmaktadır.(13)

Refik Bey şöyle demekteydi:

�Masonların, özellikle İtalyan Masonlarının bizi manen destekledikleri bir gerçektir. Macedonia Risorta ve Labort et Lux büyük yardımlarda bulundu, toplanma yeri sağladılar. Localarda Mason olarak toplandık; zaten aramızda hayli Mason vardı.

Bu sırada, İngiltere�de, gizli Türklerin İslâm alemindeki yüksek itibarlarını kırmanın yollarını arıyorlardı. Bu arada entellijans gizli servisinin tanınmış casuslarından Mısırlı Farmason Sakakini�ye, Arthur Toms Balfor onbeş bin İngiliz altını vermiştir. Bu altınları Sakakini Kıbrıslı bir zat ile Prens Aziz Hasan�a veriyor ve farmasonlardan Suhon ve Selanikli dönme Nemci vasıtasıyla, ikinci ve üçüncü ordudaki farmason subaylara dağıtıyor.

Meşrutiyeti bahane ederek Türk milletinin bütün dünya müslüman milletleri nezdindeki imtiyazını yok etmek, Anglo-Siyonistlerin en büyük arzusu idi. Ziya Büyük Britanya�nın doğudaki iktisadi ve siyasi emperyalizmine Türklerin İslâm aleminde sahip oldukları mevki engel teşkil edebilirdi. Bunun için takınmış yazarlar da pek iyi biliyorlardı; Türkler İslâmın rehberi oldukça, emperyalistlerin her türlü emelleri başarısız kalacaktı.

Entellijans gizli servisinin Rumeli�deki asker farmason konseyine 15 bin altın göndermesi de doğrudan doğruya Türk hükümdarının sahip olduğu en büyük dini gücün yakın bir gelecekte yok edilmesini hedef tutuyordu.

İtalyan gizli teşkilâtının Karaosso ile Metr Salem�e büyük ilgi ve samimiyet göstermesi ve yirmi dört dönmeyi istihbaratına alarak Rumeli�deki millî Türk birliğini yıkmakla görevlendirilmesi bizce hayli anlamlıydı.

Rumeli�nin en tanınmış Farmasonları �La bor et Lux� ve �Makedonya Rizorta� ile �Bizansiye Rizatorta� servislerine girerek, Türk ordusuna ve millî birliğe en iğrenç ve alçakça ihaneti yapmışlardır.

İtalyan hükümeti tarihi İtalyan imparatorluğunu kurarak Balkanlara, Anadolu�ya ve Ortadoğu ile Trablusgarb�a hakim olmayı arzu ediyorlardı. Mezkur farmason teşkilâtı da millî Türk birliğini yıkmak için yine onlar tarafından kurulmuştu.

1911�de Trablusgarb�ın ve on iki adanın İtalyanlar tarafından istilaya başlanması; onların emperyalist gayesini açık bir şekilde ortaya koymuştur. Evet, İtalyan hükümeti tarihi Roma imparatorluğunu kurarak, millî emperyalizme aktif bir enerji vermeyi arzu ediyorlardı. Fakat maddi yönden takviye görmedikçe bu işlerin gerçekleşmesi mümkün değildi. Her asırda olduğu gibi bu asırda da altın stokları Siyon liderlerinin elinde olduğundan, bu liderlerle anlaşma sağlanmadıkça idealleri gerçekleşemezdi.

15 Temmuz 1907�de Roma belediye başkanı Farmason üstadı E. Nathan�ın evinde Farmason Siyonistlerden Jakop Şif ile Medyano ve Alfons Roçilt�in sekreterinin katılımıyla olağanüstü bazı kararlar alınmıştır. Bu karar, Emanuel Karasso�nun tavsiyesiyle Osmanlı farmasonlarından Hakkı Paşa, Prens Hasan, dönme Remzi, Jak Sühami ile diğer bazı Türk farmasonları ve Sakakini�nin de onayına sunulmuş ve derhal tasdik edilmiştir ki, şu maddeleri kapsamaktaydı.(14)

1. Balkanları, Anadolu�yu ve Orta şark ile şimali Afrika�yı içine alan İtalya-Latin imparatorluğu kuruluncaya kadar, dünya Siyon liderleri İtalyan hükümetini her bakımdan destekleyecektir.
2. Büyük imparatorluk kurulduğunda Siyonistler 38 bir kilometrekare üzerinde Filistin�de SİYON devletini tesis edeceklerdir.
3. İtalyan orduları; İmparatorluğun kurulması için ilk taarruzu, Trablugarb�a ve on iki adaya yapacaktır.
4. İtalyan-Osmanlı savaşı başladığı andan itibaren, İtalyan büyük maşrikine bağlı bütün Osmanlı farmason mahfilleri resmen İtalya�nın siyasi menfaatlerini destekleyeceklerdir.
5. Makedonya Rizorta ile La bor Lux mahfilleri, harbin devamı müddetince İtalyan kamuoyunun gizli direktifine göre hareket edeceklerdir.
6. Osmanlı-İtalyan harbinin başladığı tarihten itibaren mezkür mahfillerin biraderleri ayda on beş osmanlı altını ücret alacaklardır.
7. Sultan İkinci Abdülhamit indirilinceye kadar Yunanistan�ın (K.İ.P) ve (S.İ.P) servisleri Osmanlı farmasonlarına her türlü yardımda bulunacaklardır.
8. Yunan Farmasonları ile Osmanlı Farmasonları, Sultan Abdülhamit�in saltanatın uzaklaştırılmasını sağlamak için ortak çalışacaklardır.
9. Eğer Sultan Abdülhamit tahttan indirilirse Girit, İpros ve doğu Makedonya�daki Yunan jeoteknik ve jeopolitik statükosu �defaktü� kabul edildiğinden bu eyaletler, Yunan etnik idaresine terk edilecektir.

Bu anlaşmayı bu şekilde neticelendirebilmek için Elefteryos Venizelos, Ahmet Rıza�ya on iki bin Osmanlı altını vermiştir. �Armonya� ile �Prodos� mahfillerinin farmasonları, İpros ve doğu Makedonya Türklerinin Yunan çetecileri tarafından öldürülmelerine ve kitleler halinde idam edilmelerine, seyirci kalan Osmanlı Farmasonları, en küçük bir itiraz sesi çıkarmak mertliğini dahi göstermeyecek dereceye düşmüşlerdir.

Girit, İpros ve doğu Makedonya�nın bakir toprakları yüz binlerce masum Türk�ün asil kanlarıyla al renge boyanırken, �Armonya� ve �Prodos�un Farmasonlarının sevinç ve neşelerine sebep olan haşmet ve azametiyle dünyayı önünde dize getiren Türk, şimdi şükran karşılığı olarak bu küstah nankörlerin karşısında çaresiz kalıyor ve inim inim inliyordu.�(15)

16 Mayıs 1907�de Bulgar farmasonlarından ve Bulgar Makedonya birliği taraftarlarından ve O. R. İ. M. Teşkilâtı kurucularından Albay Sarahof Mihailovski ile dönme Cavit ve Ahmet Rıza�yı temsilen Metr Salem�in Selanik�teki evinde, dört Yahudi arasında şu şartları ihtiva eden bir antlaşma yapılmıştır.

1. Sultan ikinci Abdülhamit saltanattan indirilinceye kadar Bulgar farmasonları Osmanlı farmasonları müştereken çalışacaklardır.
2. Rumeli, Doğu ve Batı Makedonya�daki Bulgar komitecileri, tamamen mahalli �Makedonya Rizort� ajanlarının direktifleriyle hareket edeceklerdir.
3. Her yıl �O.R.İ.M� teşkilâtı, Selanik�teki MAKABİ kulübünün başkanına sekiz bin Osmanlı altını vereceklerdir.
4. Sultan Abdülhamit hal edildiğinde Bulgaristan, istiklalini ilan edecektir. Doğu Rumeli�deki jeoteknik Bulgar menfaatleri tarafımızdan �Defakto� kabul edilmişse de Doğu Rumeli�nin Bulgaristan�a ilhakı, mezkur beklenen olay gerçekleştiğinde derhal yürürlüğe konacaktır. Fakat suni bir hadiseyi teşkilâtlandırmak şarttır.
5. Bu anlaşma, padişah hal edilinceye kadar geçerlidir.

Hareket ordusunu harekete geçiren, hiç şüphesiz bu akidlerdir. Dördüncü maddenin sonundaki ifade bizi uzun uzun düşünceye sevk ediyor. Zira Bulgaristan şarki Rumeli�yi ilhak ederken; mezkur yerlerdeki demiryolu işçilerinin çıkardığı grevi bahane ederek, bu Öztürk eyaletinin üzerine, kalkmamak şartıyla oturmuştu.

Demek ki bu demiryolu işçilerinin grevi, Farmasonların tertiplediği bir işten ibaretmiş.(16)

İşte, bir başka olay..

Selanikte Farmason ve Siyonist Karasso�nun evinde 5 Mart 1908�de Avusturya Farmasonları Viyanadaki �İsraelistche Alliance� adına gelen sekiz farmason Siyonist arkadaşı şu aşağıdaki anlaşmayı imzalamış ve Osmanlı Farmasonlarından Jak Suhami, dönme Cavit, Sakakini ve Prens Aziz Hasan�ın da onayları alınmıştır.(17)

Bu anlaşma şu maddeleri ihtiva etmektedir:

1. Sultan ikinci Abdülhamit aleyhine harekete geçecek olan Rumelideki askeri farmason konseyini; Avusturyadaki farmason ve Siyonistler manen ve maddeten destekleyeceklerdir.
2. Sultan ikinci Abdülhamit saltanattan uzaklaştırıldığı takdirde Bosna Hersek; Osmanlı farmasonlarının mevudiyetlerini Avrupa farmasonlarına ve büyük marşika tanıtmak için, Avusturya�ya terk edilecektir.
3. Ludvik Mayer; bu iki maddelik ittifakı Avrupa hükümetleri adına düzenlenip, uygulanması ile görevlendirilen batının tanınmış Siyon liderlerindedir. Karassoya on iki bin İngiliz altını vermiş ve kendisi de 1500 altın almıştır. �INTERNATIONALE POSTALE� adındaki ihtilal konseyinin lideri ve Siyonist Ludvik Mayer; Avusturya hükümetinden 1500 atlın almasına rağme, 1927�de Viyanada teşkilâtlandırdığı bir ihtilal adliya sarayıyla bir çok binaları yaktırarak, Avusturya hükümetine milyonlarca dolarlık zarar vermiştir.

Karasso�ya verilen on iki altın dönme Cavit, dönme Remzi ve isimleri malum kişiler arasında taksim edilmiştir. Zaman gelip de Bosna-Herkes�i Avusturya ilhak edince; bu Yahudi dönmeleri mevcut idareyi öyle müthiş bir tarzda protesto ederek Avusturyalılara karşı boykota girişmişlerdi ki, milliyetçi öz Türklerin ağızları dönmelerin bu feryadı karşısında iki karış açık kalmıştı.

Kaynaklar:
(1) Nizamettin Nazif Tepedelinoğlu, Sultan II. Abdülhamit ve Osmanlı İmparatorluğunda Komiteciler
(2) Siyonizmin canlanmasına asıl hamleyi yapan, 1860�da doğup 1904�te ölen, gazeteci ve �Wiener Neuen Freien Presse� gazetesinin tefrika yazarı Dr. Theodor Herzl oldu. Bu adam 1896�da �Der Judenstaat (Yahudi Devleti) başlıklı bir broşür yazdı ve bundan Siyonist teşkilatı doğdu. Bunun en yakın iş arkadaşı Marks Nordau idi. Birinci Siyonist kongresi 1897�de İsviçre�nin Basel şehrinde toplandı.
(3) Mabeyn Başkatibi Kara Tahsin Paşa�nın Hatıraları
(4) Osmanlı Dahiliye Vekaletinin 19 Kasım 1316 tarihli talimatıdır. İttihat ve Terakki�nin Suikastleri � Cevat Rifat Atilhan s. 22
(5) İsrael Kohen � The Zionist Movement � s. 77
(6) Fredrik Müler Neşriyat Müessesesi � 1945 Londra. A.g.e aynı sayfa
(7) La Franca Juive � Edcuard Srumont � Cilt 1 � s. 113 � 1889 baskısı.
(8) Simon Deutch, Nihilit Partisi�nin önemli şeflerinden olup, ihtilal tertiplemek suçundan 13 yıl ağır sürgün cezasına çarptırılmıştır.
(9) Türkiye İstiklal ve Hürriyet Mücadeleri Tarihi � Cemal Kutay c. 13 � s. 7531
(10) İttihat ve Terakki�nin bu kararını Abdülhamit Han�a Arnavut Esat Toptani, Arif Hikmet Paşa, Yahudi Aram Efendi ve Selanik Farmason localarının kurucusu ve Selanikli bir Yahudi olan Emanuel karasso�dan oluşmuş bir heyet tarafından tebliğ edilmiştir.
(11) İttihat ve Terakinin Suikastlerinin � Cevat Rifat Atilhan s. 22
(12) Tarih Boyunca Yahudi Meselesi � Theodor Fristch.
(13) Jön Türkler � E. E. Ramesaur � s. 126
(14) Farmason � Anarşizm. Hacı Veliyüddin Ömer Efendi.
(15) Türk İşte Düşmanın � Cevat Rifat Atilhan � s. 62
(16) A.g.e s. 90
(17) Ag.e s. 71

http://www.hackturk.us/turk-tarihi/31417-sultan-ii-abdulhamid-han-ve-yahudiler.html